Zelf speculaas maken, traditioneel of suikervrij

Ik wilde ze al jaren, maar kocht ze een paar weken geleden eindelijk: speculaasplankjes. Voor mijn speculaasjes gebruikte ik vervolgens het pepernotenrecept van Albert Heijn dat al jaren op mijn prikbord hangt, naast mijn broers recept voor koekkruiden.

Ondertiteling:
150 gram boter
125 gram basterdsuiker
10 gram koekkruiden
250 gram zelfrijzend bakmeel
4 eetlepels melk

12 delen kaneel
4 delen nootmuskaat
2 delen gemalen kruidnagel
1 deel witte peper
2 delen gemalen kardemom
2 delen gemalen anijs

Mengen, kneden en bakken. Ik doe altijd maar wat, iets van 180 graden en 10 minuten ofzo, iets langer voor pepernoten (die zijn dikker), of ik zoek het even op bij een recept...

Met moeders tip de vormen te bestuiven met rijstebloem (ik gebruikte gewoon de vanillevariant van Bambix die ik in huis had) kwamen de speculaasjes perfect los van de plank en ze smaakten ook voortreffelijk!

Toen ik vervolgens een keer op zoek was naar een doordeweekse suikervrije snack, bedacht ik dat ik ook speculaasjes kon maken met het Larabar-recept dat ik wel eens eerder gebruikt heb. Ik koos voor dadels en cashewnoten en mixte er koekkruiden door, maar bedacht later dan amandelen voor speculaas misschien wel beter zouden zijn. Volgende keer.

 Het recept voor suikervrije, graanvrije, troepvrije speculaas is simpel: een hand dadels en een hand noten hakselen en mengen met koekkruiden naar smaak. Vervolgens kun je er reepjes, bolletjes, koekjes of welke vorm dan ook van maken. Met rijstebloem komt ook deze substantie prima los uit een speculaasvorm, al wordt het natuurlijk wel een slap speculaasje.

Ik maak de komende tijd in ieder geval doordeweekse en weekendspeculaasjes :)

Spelen met de Instax mini 8

(Lees hier mijn eerste post over mijn Instax camera)

Er ging iets mis bij mijn bestelling fotocassettes en -blik bij de Hema (ik kreeg iemand anders spijkerbroek!), maar nog 2 weken later had ik ze eindelijk. De cameratas duurde nog veel langer, terwijl ik hem expres bij een Nederlandse website had besteld met het idee dat dat sneller zou gaan...

Maar ik kon in de herfstvakantie dus met complete uitrusting naar Amsterdam. Ware het niet... dat ik m'n fotoblikje vergat. Gelukkig zat er een zakje haakwerk in mijn tas en kon ik ze daar veilig in vervoeren naar huis.

Vandaag wandelde ik in het bos. Ik hoopte op mooie paddenstoelen, maar de twee die ik zag, vond ik niet fotowaardig. Gelukkig werd deze teleurstelling goedgemaakt door een enorme kudde Lakenvelder koeien (mijn favorieten!) met heel veel lieve, pluizige kalfjes. Mijn Instax leverde ook gelijk een praatje op met een andere fotograferende mevrouw.

Dit keer vergat ik mijn blikje niet en kon ik m'n foto's keurig opruimen - handig! Met mijn cameratasje ben ik ook blij. In het begin ging de camera er wat lastig in en uit (je kunt ook fotograferen met het tasje erom, maar dan moet de klep er wel af en waar laat je die dan weer...), maar inmiddels gaat dat prima. En het is ideaal dat je hem niet in je tas hoeft te proppen.

Met de instellingen ben ik nog een beetje aan het stoeien. In Amsterdam vond ik mijn foto's erg donker uitgevallen, maar mijn voeten in de bladeren werden vandaag weer een beetje licht, terwijl ik me steeds aan de aanbevolen instelling houd en echt probeer te kijken naar het lampje met de camera in de richting waarin ik ook ga fotograferen (aangezien omhoog of omlaag gericht veel verschil kan maken in licht). Toch heb ik nog niet een foto gemaakt die echt mislukt was, en het is ook wel een beetje de charme van analoog fotograferen natuurlijk dat het niet altijd wordt wat je verwacht.
Wat ik ook heel leuk vind om te doen: gepersonaliseerde kaarten fotograferen. Ik maakte al een paar mensen blij met een zelf geschoten kaartje. Lijkt me op vakantie ook super! Leuk speelgoed, kortom.

Sewing a Jedi outfit

Voor ons scouting weekend in Star Wars thema maakte ik ook een Jedi-pak (klik voor mijn andere Star Wars projecten op het label 'Star Wars aan de rechterkant). Ik zocht online naar een patroon en vond er een voor kinderen. Ik ging er vanuit dat 1,5 meter stofbreedte te smal zou zijn voor een volwassen versie en rekende erop de mouwen los te moeten maken, maar toen ik het stuk stof met hoofdgat over mijn schouders had hangen, bleek het net te gaan. Met deze methode red je het met 4 meter stof, als je echt mooi lange mouwen wilt, zou ik er een metertje bij kopen.

Ik volgde dus de tutorial en ging op de stof liggen om in te schatten hoe de mouwen ongeveer moesten lopen. Vervolgens naaide ik de zijkanten dicht en knipte de voorkant doormidden (de stof had daar precies een vouw, dus dat was een makkie), maakte daar twee smalle rolzoompjes en aan de onderkant een mooie brede zoom. Aan de mouwen liet ik de zelfkant zitten.

For our Star Wars themed scouts' weekend I also made a Jedi outfit (for my other Star Wars projects, click the 'Star Wars' label on the right). I searched online for a pattern and found one for kids. I assumed 1,5m fabric width wouldn't be enough for adult sized sleeves, but when I had the fabric with neck hole over my shoulders, it turned out to be just wide enough. With this method 4m of fabric is enough, but if you want real nice and long sleeves, I'd buy a meter more.

So I followed the tutorial and layed down on the fabric to estimate how to cut the sleeves. Next I sewed the sides together and cut the front in two (there was a fold in the fabric exactly in the middle, so that was easy), finished that off with two small roll hems and made a nice broad hem at the bottom. I simply left the selvage on the sleeves.

De laatste stap voor de mantel was de capuchon. Ik hield een stuk stof over mijn hoofd om te bepalen hoe hoog hij ongeveer moest zijn en knipte vervolgens een vierkant van die lengte. Ik naaide het dicht met een ronding in de hoek en sloeg een brede rand om aan de voorkant, die ik vastnaaide. Met een paar plooitjes zette ik de capuchon tenslotte aan de mantel. Erg mooi is dat qua afwerking niet, want de binnenkant van de capuchon is zichtbaar als je hem niet opzet. Maar het is maar verkleedkleding en ik had haast, dus ik knipte de randjes een beetje recht en basta.

The last step for the cloak was the hood. I held a piece of fabric over my head to figure out how high it should be and then cut a square of that size. I sewed it with a curve in the corner and folded back a broad rim and sewed it onto the hood. With a couple of folds I attached the hood to the cloak. This isn't quite a perfect finishing, as the inside of the hood shows when you wear it down. But it's only a dress up costume and I was in a hurry, so I just cut the edges straight and that was that. 














Voor de Jedi-tuniek gebruikte ik twee stroken die over de schouders gaan en met een riem bijeen worden gehouden. Dit idee vond ik ook op internet. Ik nam een meter wat stuggere beige stof en knipte hem doormidden, zodat ik twee stukken van 50cm bij 1,5m had. Die naaide ik dubbel, draaide ze met de goede kant naar buiten en stikte ze door langs beide zijkanten. Zonder mantel zakken de stroken meteen van je schouders af, maar zolang je je mantel aan houdt, lijkt het net echt!

For the Jedi tunic I used two strips of fabric that are hung over the shoulders and kept together with a belt. I found this idea on the internet too. I took a meter of a bit thicker beige fabric and cut it in half into two pieces of 50cm by 1,5m. I sewed these into two tubes, turned the right sides out and sewed along both edges. Without the cloak the strips immediately fall off your shoulders, but as long as you keep the cloak on, it looks pretty real!

Tot mijn teleurstelling bleek 'een Jedi' geen gevraagde figuur in het spel, maar Yoda speelde wel een hoofdrol en heeft mijn mantel veel gedragen. Ik poseerde zelf maar even als Jedi.

I was dissappointed 'a Jedi' turned out not to be one of the characters in the game, but Yoda did play a big part and wore my cloak a lot. I took it on me myself to model as a Jedi.

Sewing for the Dark Side

Ik maakte een cape voor Darth Vader. Ik kocht zwarte stof op de lapjesmarkt voor maar 2 euro per meter, maar het bleek een heel mooi vallend dun maar zwaar stofje te zijn, perfect voor een cape, alleen een beetje statisch.

Ik gebruikte een stuk stof van 1,5 bij 1,5m. Aan de zijkanten liet ik de zelfkant onafgewerkt. Onder en boven maakte ik een mooie brede zoom. Vervolgens maakte ik op het oog plooien aan de bovenkant totdat hij om mijn schouders bleef hangen. Ten slotte maakte ik de sluiting simpelweg met een stukje klitteband. 

Bij elke plooi die ik naaide brak mijn draad en bij de laatste brak zelfs de naald. Ik was blij dat ik daarna over kon stappen naar de goede kant van de Force om een Jedi-mantel te maken, waarover later meer. Darth Vader zag er wel smashing uit met zijn cape en was zeer tevreden over de manier waarop hij achter hem aan wapperde als hij liep.

I made a cape for Darth Vader. I bought black fabric at the market for only 2 euro/meter, but it turned out to be fabric with a nice drape (and static...), thin but heavy, and perfect for a cape.

I used a piece of  fabric of 1.5 bij 1.5m. On the sides I just left the selvage. For the top and bottom edge I made a nice wide hem. On the top side I made folds untill it fitted around my shoulders well enough to stay in place. I simply used a piece of velcron to close it. 

With each fold I sewed the thread broke and with the last one even the needle broke. I was glad to turn to the good side of the Force after that and start working on a Jedi cloak, on which I will write more later. Darth Vader did look smashing in his cape and he was really satisfied with the way it flowed when he walked.

Crocheting with the Force

Afgelopen weekend deden we met scouting mee aan de Jotihunt, een soort enorme vossenjacht door heel Gelderland met allerlei creatieve opdrachten in thema. Het thema van dit jaar was Star Wars, en aangezien er altijd veel verkleedopdrachten zijn, besloot ik een Yoda-muts te haken.

Ik vond een patroon online, maar voor een kind. Ik gebruikte daarom mijn eigen patroon voor een gestreepte muts in stokjes (dat in feite hetzelfde patroon maar dan groter is) en haakte hem in effen groen. Dat ging vlot genoeg. Voor de oren gebruikte ik de vergroting die iemand in de comments op het patroon heeft gepost. Onder het haken keek ik de 6 Star Wars films, maar ze waren regelmatig te spannend, waardoor ik vergat te haken. Na twee trilogieën was mijn muts bijna klaar... Toen hij af was, besloot ik dat er toch ogen op moesten en toen klaar Yoda was!

Last weekend our scout group participated in the 'Jotihunt', a big game played all over the Gelderland province with a lot of creative activities to gain points. This year's theme was Star Wars, and since there is always a lot of dress up involved, I decided to crochet a Yoda beanie.

I found a pattern online, but in toddler size. So I used my own pattern for a striped beanie in double crochet stitches instead (which is in fact the same pattern but bigger) and made it all green. That went fast enough. For the ears I used the bigger sized conversion someone posted in the comments of the pattern. While crocheting, I watched all 6 Star Wars movies, but they were a bit too interesting at times, which made me stop crocheting every now and then. After two trilogies my beanie was almost finished... When it was done, I decided it did need eyes and then finished Yoda was!

Ik stapte ook nog achter de naaimachine voor dit weekend, daarover later meer.
I also got behind the sewing machine for this weekend, more about that later.

Mutsje en ijsje als kraamcadeautje

Een vriendin van mij, die in Italië woont, kreeg in september een baby. Dus stuurde ik een pakketje zelfgemaakt op voor haar zoontje. Hij kreeg een mutsje en een ijsjesrammelaar in bruin en oranje.

Ik gebruikte mijn eigen patroon voor het mutsje, maar vond geen mooie kleuren Punto, dus ik kocht dit keer My Boshi nr. 2, dat ongeveer even dik is. Het mutsje viel daardoor iets groter uit, maar ik vind het wel echt mooi garen ervoor.

Het ijsje maakte ik ook al vele malen eerder, het blijft een van mijn favoriete patronen. En zo had ik een leuk setje om cadeau te doen.

Fujifilm Instax mini 8

Ik heb een nieuw speeltje: een Fujifilm Instax mini 8 instant camera. Ik zag de rolletjes staan bij de Hema (wat blijkbaar een wonder is, want ik heb inmiddels begrepen dat die meestal uitverkocht zijn!) en toen moest ik er meer van weten. Want zo'n instant camera leek me al langer leuk, maar ja, lastig enzo. Nu is het zo dat ik bij de Hema sowieso elke week wel kom, als het al niet vaker is, dus dat veranderde de zaak. En ja hoor, Hema bleek (online) niet alleen rolletjes, maar ook camera's te verkopen (veel goedkoper dan bij andere winkels allebei) en allerhande schattige accessoires zoals fotoalbums en kaartjes waar een foto in past. De camera's waren uitverkocht, maar de volgende ochtend keek ik nog eens en toen waren ze er weer. Ik ging voor geel, want een roze (digitale) camera heb ik al. Nog nooit wachtte ik zo ongeduldig op een bestelling!

En dit is hem dan, met de eerste foto die ik ermee maakte:

Voor wie zich afvraagt waarom ik in hemelsnaam de boekenkast fotografeerde: voor mijn lerarenagenda.

De camera werkt heel simpel. Als je hem aanzet, geeft een lampje aan op welke stand je hem moet zetten qua belichting, en als je zogenaamde high key foto's wilt maken (dat is hippe taal voor overbelicht), zet je hem een stand donkerder, of bij de donkerste stand (het huisje), op high key. Je kijkt door de zoeker, drukt op de knop en je foto komt bovenuit de camera. Helemaal wit! En net als je denkt dat er iets mis is gegaan, zie je langzaam je foto verschijnen. De foto's zijn klein, soort creditcardformaat, en ogen inderdaad een tikje ouderwets qua kleur. Ik word er echt heel vrolijk van!

Knotje wilde natuurlijk ook gelijk op de foto en zorgde ervoor dat ik erachter kwam dat je niet al te dichtbij moet fotograferen (wat ook keurig in de handleiding staat, overigens). Maar ook de scheve en wazige mislukte foto is schattig, dus belandde hij gewoon 2x op de kast.

En ja, dan ga je gekke dingen doen, zoals met de instant fotostand van je retro camera-app een foto maken van je echte instant foto's die je net hebt gemaakt aan de Lek, met je (ook nieuwe) retro jelly shoes ernaast. En je daar vooral ook heel cool door voelen ;)

Dat was wel het moment dat ik erachter kwam dat ik iets nodig heb om mn camera in te stoppen (los in de tas gaat hem qua bescherming en formaat niet worden!), maar ook om de gemaakte foto's in te doen (want ja, die heb je dan dus in je hand, en dan?). Dus fotoblik en cameratas besteld. Ik ben benieuwd, to be continued...